Strona główna · Wskazówki dla jąkających · Autoterapia jąkania · Forum · Jak pomóc osobie jąkającej? · FAQ · Kontakt
Kluby J
Czat
Czatuje: 0 użytkowników
Materiały archiwalne
Dlaczego i jak używać umyślnego jąkania - Peter Reitzes
Obrazek

Dlaczego i jak używać umyślnego jąkania - Peter Reitzes


Z moich osobistych doświadczeń wynika, że umyślne jąkanie to jedno z najbardziej produktywnych narzędzi językowych lub strategii jaką dysponują dorosłe osoby jąkające się. Mówiąc wprost, umyślne jąkanie to działanie polegające na celowym jąkaniu się podczas rozmów z innymi. Przykładowo, jąkający się może przystąpić do sytuacji wymagającej mówienia z planem, który zakłada umyślne jąkanie na każdym pierwszym słowie jego wypowiedzi. To jest skuteczny sposób, aby natychmiast pokazać otwarcie swoje jąkanie i tym samym sprawić, aby nie było żadnych powodów, dla których miałby je ukrywać. Przy celowym jąkaniu pojawiającym się przy rozpoczynaniu konwersacji, rozmówca kontroluje kiedy i jak objawi się jego jąkanie, w ten sposób zapobiega sytuacji, w której strach przed jąkaniem może zdominować tę konwersację.

O autorze: Peter Reitzes - CCC-SLP, osoba jąkająca się, dyrektor i współzałożyciel podcastu StutterTalk. Każdego tygodnia przeprowadza on rozmowę z osobami jąkającymi, zajmującymi się leczeniem i badaniem jąkania, autorytetami w dziedzinie zaburzeń płynności mowy. Zajmuje się również redagowaniem "The Journal of Stuttering Therapy, Advocacy and Research", w którym także pojawiają się jego artykuły. Peter Reitzes jest autorem książki "50 Great Activities for Children Who Stutter".

Niektórzy jąkający się, lekarze i członkowie rodzin zaczynają się denerwować, kiedy ledwie wspomina się o umyślnym jąkaniu, ponieważ jest to sprzeczne z intuicją. Często pytają, "Dlaczego ktoś miałby jąkać się bardziej, kiedy przecież chce jąkać się mniej?" Wielu jest zaniepokojonych z powodu zaangażowania emocjonalnego, które umyślne jąkanie za sobą pociąga, ponieważ wymaga ono od jąkającego się opuszczenia własnej strefy komfortu. Podobnie jak z każdą strategią, jedyna droga do przekonania się czy umyślne jąkanie przyniesie pozytywne rezultaty, wiedzie przez powtarzanie zadań i eksperymentowanie. Nie wystarczy zająknąć się celowo trzy czy cztery razy, aby stwierdzić czy narzędzie jest przydatne czy bezużyteczne. Konieczne jest wielokrotne eksperymentowanie z umyślnym jąkaniem w różnych sytuacjach zanim oceni się przydatność techniki i narzędzie będzie można na spokojnie wykorzystywać.

Umyślne jąkanie posiada szerokie spektrum celów jakie mogą być za pomocą tej techniki zrealizowane, włączając w to:
1. Odczulenie (zmniejszenie strachu, zbudowanie odwagi i zwiększenie zdolność jąkającego się do mowy w wymagających sytuacjach związanych z mową).
2. Jąkanie w łagodny, przemieszczający-naprzód sposób.
3. Zwiększenie zdolności rozmówcy do słuchania i zwracania uwagi na to co mówią inni.
4. Pokazanie innym, że jąkanie nie jest żadną hańbą.
5. Zredukowania liczby zająknięć.

Poniżej każdy z celów umyślnego jąkania został przedyskutowany oraz dołączone zostały praktyczne zadania. Te zadania powinny być traktowane jak zwykłe przykłady, jak używać umyślnego jąkania i nie stanowią one kompletnej listy. Każdy osoba jąkająca się wymaga zindywidualizowanych celów i ustalenia indywidualnej hierarchii.

1. Odczulenie: Zmniejszenie strachu przed jąkaniem - wielu ludzi jąkających stara się ukrywać i unikać ich jąkania. Przykładowo, jąkający się, który dorastał w obawie przed literą "d" może wyrzucać ze swoich wypowiedzi wszystkie słowa, które zaczynają się na literę "d." Przy umyślnym jąkaniu, rozmówca natychmiast pokazuje otwarcie swoje jąkanie bez prób ukrywania czy maskowania go. Wracając do poprzedniego przykładu, jednym ze sposobów zredukowania strachu przed słowami zaczynającymi się o litery "d" jest celowe jąkanie się w wielu sytuacjach na tym dźwięku, którego się boi.

Z moich doświadczeń wynika, że im częściej osoba używa umyślnego jąkania, tym bardziej zaczyna rozumieć, że jąkanie jest naprawdę dozwolone. Jak to określił jeden z członków grupy mailingowej Covert-S, "[Umyślne jąkanie] daje mi poczucie, że to ja kontroluję moją mowę, a kiedy jąkam się już naprawdę to nie wydaje się to być aż takie złe" (Madsen, 2003, para. 6).

Umyślne jąkanie to także wartościowe narzędzie, które pomaga rozmówcy kontrolować zmiennie i nieprzewidywalne aspekty tego zaburzenia. Jąkający się często odczuwają, że mają bardzo niewielką kontrolę nad własną mową i wraz z dorastaniem zaczynają postrzegać brak jąkania jako "fartowną płynność" (Breitenfeldt, 2003; Manning, 2000) i momenty jąkania jako pechowe niepłynności. Przykładowo jest niezmiernie powszechne dla osób jąkających się zauważanie, że w pewnych sytuacjach jąkanie nie występuje. Podczas takich zdarzeń, jąkający się często staje się bardziej bojaźliwy i wyczulony na moment, w którym jąkanie w końcu ujawni się samoistnie. Przy umyślnym jąkaniu już na początku konwersacji, rozmówca kontroluje, kiedy jego jąkanie będzie po raz pierwszy usłyszane i zauważone. Celowe jąkanie neutralizuje zmienną i okresową naturę tego zaburzenia. Nieprzewidywalne staje się przewidywalne.

Kiedy umyślne jąkanie jest używane w celu odczulenia się, rozmówca powinien jąkać się w wyraźnie zauważalny lub "mocny" sposób, aby było jasne, że jest jąkałą. Inaczej mówiąc, rozmówca nie powinien "oszukiwać" w tej sytuacji przez jąkanie się w łagodny i miękki sposób. Może on również rozważyć używanie umyślnych zachowań wtórnych, takich jak umyślne mruganie czy poruszanie głową.

Mając dwadzieścia lat używałem umyślnego jąkania codziennie przez ponad trzy lata, aby zmniejszyć mój strach przed jąkaniem i pomóc sobie wypowiadać dokładnie te słowa, które chciałem powiedzieć. Jednym z moich osobistych celów było to, aby za każdym razem, kiedy zamawiałem jedzenie czy zadawałem pytanie w sklepie, jąkać się celowo. Im częściej używałem umyślnego jąkania, tym mniejszy strach przed jąkaniem odczuwałem.

Jedna z osób dorosłych, która spędziła większość swojego życia ukrywając i maskując jąkanie powiedziała mi, że umyślne jąkanie pomogło mu stworzyć nowy i silny "mentalny obraz" samego siebie (M. Marchiori, personal communication, June 24, 2005). Wyjaśnił on, że używając umyślnego jąkania przez okres kilku miesięcy zaczął stale zastępować obraz samego siebie jako osoby ukrywającej jąkanie przez obraz osoby jąkającej się pewnie w różnych sytuacjach: "W przeszłości czułem się dobrze tylko, kiedy byłem płynny. Używając umyślnego jąkania odkryłem, że jestem również szczęśliwą osobą, kiedy się jąkam."

Zadania praktyczne:
1A. Rozmawiaj z bliskim znajomym, bądź krewnym przez pięć minut i jąkaj się celowo przynajmniej pięć lub więcej razy w wyraźnie zauważalny sposób (Przykładowo: "Mamo, o kkkkktórej bbbbbbbbbbędzie obiad?"). Upewnij się, że jąkasz się kilkukrotnie na początku konwersacji, aby natychmiast pokazać otwarcie jąkanie.
1B. Udaj się do sklepów czy miejscowych instytucji i zadaj pytanie jąkając się celowo.
1C. Rozmawiaj z rówieśnika czy współpracownikami używając umyślnego jąkania.

2. Przemieszczaj się naprzód przez momenty jąkania - wielu jąkających się i SLP (speech-language pathologists) jest zwolennikami łagodnej formy jąkania podczas rozpoczynania rozmowy i przechodzenia płynnie przez momenty jąkania (zająknięcia). To podejście jest często nazywane modyfikacją jąkania. Przykładowo, podczas zająknięcia na słowie takim jak "soda", rozmówca może świadomie próbować przejść dalej przez słowo przez "wyrwanie" (wyciągnięcie) z jąkania (Van Riper, 1973). Jednym ze sposobów na zrobienie tego jest przedłużenie "s" i lekkie rozpoczęcie samogłoski "o", aby kontynuować przemieszczanie się naprzód przez słowo.

Przystępując do sytuacji z użyciem łagodnego i lekkiego umyślnego jąkania, rozmówca kładzie podwaliny pod zmianę prawdziwych i męczących momentów jąkania, w łagodne i przemieszczające-naprzód jąkanie. Podczas zająknięć, wiele osób odczuwa zmieszanie i nie jest w stanie myśleć (Carlisle, 1985; Starkweather & Givens-Ackerman, 1997; Van Riper, 1982). Ten stan został opisany jako typ "rozkojarzenia" (Heite, 2001; Starkweather & Givens, 2003) - co oznacza, że ludzie jąkający się próbują wyłączyć się od sytuacji stanowiących wyzwanie i niosących za sobą pewien ładunek emocjonalny. Podobnie, odnotowano także, że najtrudniej jest użyć narzędzi mowy i strategii, kiedy są one najbardziej potrzebne (Starkweather & Givens-Ackerman, 1997). Jeden z jąkających się wyjaśnił, że podczas zająknięć, "Jesteśmy tak przytłoczeni tymi wszystkimi rzeczami jakie mamy wykonywać, że stajemy się sparaliżowani i nie możemy nic zrobić" (Klein, 2002, para. 8). Umyślne jąkanie pomaga rozmówcy pozostać "w momencie", kiedy pojawi się prawdziwe jąkanie. Celowe jąkanie także przygotowuje i służy jako "rozgrzewka" przed rozpoczęciem używania takich językowych narzędzi jak "wyrwania" (wyciągnięcia), podczas prawdziwych momentów niepłynności, kiedy są one najbardziej potrzebne.

Zadania praktyczne:
2A. Rozmawiając z przyjacielem lub krewnym rozciągając pierwsze dźwięki słów. Zadbaj o to, aby rozciągać lub przeciągać tylko pierwszy dźwięk słowa, ponieważ wtedy najczęściej pojawia się jąkanie (Andrews et. al., 1983) (Przykładowo: Czzzzy chhhhhciałabyś wyjść dzisiaj nnnna kkkkkkolację?").
2B. Rozmawiając na lekcji, w pracy czy innych wymagających sytuacjach, delikatnie rozciągaj pierwsze dźwięki słów. Możesz także sprawdzić się wybierając słowa, które zaczynają się od dźwięku, którego się boisz lub wybierając słowa, których się boisz.
2C. Zadaj pytanie nieznajomemu lub przechodniowi używając łagodnego, celowego rozciągania (Przykładowo: "Przeeeeeepraszam, czy wwwwwwiesz gdzie jest uuuuuulica Krakowska?").

3. Zwiększanie umiejętności słuchania - wielu jąkających się zauważa, że martwienie się o własną mowę i rozważanie możliwości pojawienia się jąkania, pochłania tak dużo czasu, że dużą trudność sprawia im wsłuchanie się w to co mówią do nich inni. Na liście mailingowej Stutt-L, dorosły jąkający się wyjaśniał, "Jesteśmy tak zatroskani własną mową, że nie potrafimy skupić się, brakuje nam czasu i energii, aby słuchać tego co ktoś do nas mówi" (Jezer, 2002, para. 3).

Celowe jąkanie powala ludziom jąkającym się w większym stopniu skupić się na tym co mówią inni. Kiedy pokazujemy otwarcie, że się jąkamy, nie mamy nic do ukrycia. Zamiast martwić się możliwością pojawienia się jąkania jesteśmy w stanie skupić się na tym co mówią inni.

Zadania praktyczne:
3A. Na początku konwersacji jąkaj się celowo kilkukrotnie w zauważalny sposób, kiedy rozmawiasz z przyjacielem lub krewnym. Po wykonaniu tej czynności, rozważ czy zaszły jakieś zmiany w Twoich zdolnościach do zwracania uwagi na to co osoba mówi do Ciebie.
3B. Wybierz dowolną stresującą sytuację, jak rozmowa podczas spotkania w pracy lub podczas dyskusji na zajęciach. Na początku spotkania lub dyskusji, skomentuj lub zadaj pytanie używając kilku widocznych umyślnych zająknięć. Po wykonaniu tej czynności, zaobserwuj jak czujesz się słuchaj tego co mówią inni, kiedy już pokazałeś innym otwarcie własne jąkanie.

4. Jąkanie bez poczucia wstydu - wielu ludzi jąkających się - z moich doświadczeń wynika, że większość - wykazuje różny poziom zawstydzeniach podczas momentów jąkania. Najbardziej zauważalny jest fakt, że wielu jąkających się rzadko inicjuje lub utrzymuje kontakt wzrokowy z innymi podczas zająknięć. Odwracanie wzroku od słuchacza lub wpatrywanie się w buty podczas momentów niepłynności pokazuje, że jąkanie jest czymś hańbiącym, czymś czego należy unikać.

Celowe jąkanie pozwala rozmówcy na ćwiczenie utrzymywania kontaktu wzrokowego podczas zająknięć - w ten sposób pokazuje szacunek do siebie i brak wstydu. Jak jeden z jąkających się zauważył, "Umyślne jąkanie dowiodło, że jest wartościową bronią w zwalczaniu tego jak moje jąkanie jest postrzegane przez innych, ponieważ kiedy ja czuję się z nim komfortowo to inni wydają się odczuwać to podobnie" (Henry, 2005, para. 2). Jednym ze sposobów ugruntowania tego poziomu "komfortu" z jąkaniem jest przystępowanie do sytuacji z planem umyślnego jąkania, kiedy kontakt wzrokowy jest inicjowany i utrzymywany. Bardzo ważne jest zauważenie, że rozmówca nie powinien utrzymywać nierozerwalnego kontaktu wzrokowego przez czas trwania całej konwersacji - to jest nienaturalne i może być postrzegane przez słuchacza jako zagrożenie lub coś dziwnego. Zamiast tego, jąkający powinien zainicjować i utrzymywać kontakt wzrokowy podczas umyślnych i rzeczywistych zająknięć.

Zadania praktyczne:
4A. Podczas konwersacji ze znajomym lub krewnym, jąkaj się celowo przynajmniej trzykrotnie lub częściej i przede wszystkim zwróć uwagę na inicjowanie i utrzymywanie kontaktu wzrokowego podczas zająknięć. Jeśli celowe jąkanie przemieni się w prawdziwe, nadal utrzymuj kontakt wzrokowy.
4B. Zamawiając posiłek w restauracji, zająknij się przynajmniej trzykrotnie przy kelnerze inicjując i utrzymując kontakt wzrokowy podczas jąkania.
4C. Udaj się do sklepów czy miejscowych instytucji i zadaj pytanie inicjując i utrzymując kontakt wzrokowy podczas zająknięć.

5. Zredukowania liczby zająknięć - z moich doświadczeń wynika, że po jakimś czasie używania umyślnego jąkania, strach przed jąkaniem zmniejszy się i doprowadzi to do zredukowania liczby prawdziwych zająknięć. Dzieje się tak, pomimo faktu, że umyślne jąkanie sporadycznie przekształca się w "prawdziwe" zająknięcia. Jak powiedział mi z wielką irytacją jeden z dorosłych, "Dlaczego powinien jąkać się celowo, kiedy czasami powoduje to, że łapię samego siebie na prawdziwym jąkaniu?" Ten sam mężczyzna zwierzył się mi, że kiedy używał umyślnego jąkania jego prawdziwe jąkanie miało tendencję do całkowitego zanikania, bądź zredukowania. Przez przystępowanie do różnych sytuacji z zamiarem celowego jąkania, jego strach przed jąkaniem został bardzo zmniejszony. To spowodowało zmniejszenie częstotliwości pojawiania się jąkania.

Zadania praktyczne:
5A. Podczas dłuższych konwersacji z przyjacielem lub krewnym (przynajmniej pięciominutowych), jąkaj się celowo w wyraźnie zauważalny sposób w przekroju całej rozmowy. Zaobserwuj czy to prowadzi do zwiększenia czy zmniejszenia "prawdziwych" zająknięć. Powtarzaj to zadanie wielokrotnie.
5B. Zadzwoń do miejscowych sklepów i zadaj pytanie jąkając się zauważalnie na każdym pierwszym słowie, kiedy mówisz. Wykonując więcej telefonów, zwróć uwagę czy liczba "prawdziwych" zająknięć zmniejsza się lub zwiększa.
5C. Wybierz sytuację, z którą spotykasz się regularnie, taką jak cotygodniowe spotkania w pracy lub cotygodniowe obiady rodzinne. Każdego tygodnia, użyj umyślnego jąkania w tych sytuacjach w zauważalny sposób. Zwróć uwagę czy liczba "prawdziwych" zająknięć zmniejsza się lub zwiększa.

Źródło: The Why and the How of Voluntary Stuttering

Literatura:

  • Andrews, G., Craig, A., Feyer, A.M., Hoddinott, S., Howie, P., & Neilson, M. (1983). Stuttering: A review of research findings and theories circa 1982. Journal of Speech and Hearing Disorders, 48, 226-246.
  • Breitenfeldt, D.H., (2003, October 1). A stutterer's odyssey through life. Paper presented at the 2003 International Stuttering Awareness Day Online Conference. Retrieved March 7, 2005 from http://www.mnsu.edu/comdis/isad6/papers/breitenfeldt6.html
  • Carlisle, J.A. (1985). Tangled tongue: Living with a stutter. Toronto, Canada: University of Toronto Press.
  • Heite, L. B. (2001, October 1). La petite mort: Dissociation and the subjective experience of stuttering. Paper presented at the 2001 International Stuttering Awareness Day Online Conference. Retrieved March 7, 2005, from http://www.mnsu.edu/comdis/isad4/papers/heite4.html
  • Henry, J. (2005, June 7). Stuttering chat: Online support for people who stutter [Msg. 35027]. Message posted to Ref-Links electronic mailing list, archived at http://groups.yahoo.com/group/stutteringchat/message/35027
  • Jezer, M. (2002, September 24). Stutt-l: Stuttering: research and clinical practice. [Msg. 001871] Message posted to Ref-Links electronic mailing list, archived at http://listserv.temple.edu/archives/stutt-l.html
  • Klein, J. (2002, January 13). Stutt-l: Stuttering: research and clinical practice. [Msg. 0085] Message posted to Ref-Links electronic mailing list, archived at http://listserv.temple.edu/archives/stutt-l.html
  • Madsen, J. B. (2005, March 6). Covert-s: Covert stuttering. [Msg. 1464] Message posted to Ref-Links electronic mailing list, archived at http://health.groups.yahoo.com/group/Covert- S/message/1464
  • Manning, W.H. (2000). Clinical decision making in fluency disorders. San Diego, CA: Singular Publishing.
  • Starkweather, C.W., & Givens-Ackerman, J. (1997). Stuttering. Austin, TX: Pro-Ed.
  • Starkweather, C.W. & Givens, J. (2003, October 1). Stuttering as a variant of post traumatic stress disorder: What we can learn. Paper presented at the 2003 International Stuttering Awareness Day Online Conference. Retrieved March 7, 2005, from http://www.mnsu.edu/comdis/isad6/papers/starkweather6.html
  • Van Riper, C. (1973). The treatment of stuttering (2 ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
  • Van Riper, C. (1982). The nature of stuttering (2 ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
  • Komentarze do artykułu: "Dlaczego i jak używać umyślnego jąkania - Peter Reitzes"
    dzidzia
    avatar
    Dodane dnia 24-03-2012 16:00 #1
    Ciekawy artykuł, zawierający wiele prawd o nas ( poczucie zawstydzenia, mniejsza podzielność uwagi...)
    Jednak zastanawiam się czy np. jeżeli moje jąkanie nie polega na powtarzaniu, np. po-po-poszłam, tylko mój problem dotyczy tego, że się blokuję, nie mogę nic powiedzieć, lub dokończyć słowa, to czy nie przyzwyczaję się do tego typu rozmowy? ...hmm...
    neokid
    avatar
    Dodane dnia 25-03-2012 00:45 #2
    Kilka razy już pisałem jak to jest z tym blokowaniem. To jest trochę tak, że każdy z nas zaczynał głównie od głośnych niepłynności (niekoniecznie powtórzenia czy przedłużenia) i nasza mowa różniła się od mowy innych dzieci w podobnym wieku. Nie ma co się oszukiwać, ale takie wyraźne niepłynności nie były akceptowane przez społeczeństwo, a tak się składa, że niestety jesteśmy członkami takiej, a nie innej społeczność ludzi, więc także my sami nie mogliśmy zaakceptować wyraźnie różniącej się mowy. Każdy uświadamia sobie to w innym wieku i dużo zależy od nasilenia jąkania i środowiska w jakim przebywa. Ale kiedy to już nastąpi to zaczynamy stosować różne uniki, dzięki czemu często udaje się zabić słyszalne anomalia, ale skutkuje to zwiększoną częstotliwością pojawiania się bloków. Czyli koszt względnej płynności i chęci niewyróżniania się w tłumie jest bardzo, bardzo wysoki, bo częste bloki to chyba najcięższy możliwy typ jąkania, który dosłownie pochłania wszystkie nasze siły. No, ale jesteśmy sami sobie winni.

    Wielu z nas to przerabiało i wybrało taką drogę. W sumie to można powiedzieć, że większość. Dlatego prawie każdy z nas może wrócić do swojego pierwotnego jąkania. I nawet jeśli to są bloki to blokuj się celowo i pokonuj je tak jak dziewczyna na tym filmie http://vimeo.com/16767636 (w 14:45 jąka się celowo i 15:35 robi celowe przerwy, bo to nie muszą być powtórzenia).

    Poza tym wrzuciłem ten tekst, chociaż nie wydaje mi się, że ktokolwiek po jego przeczytaniu zacznie to robić. Umyślne jąkanie jest ekstremalnie trudne i trzeba chyba więcej poczytać na ten temat, aby przekonać samego siebie, że to jest dla mnie właściwa strategia. Tak wynika z moich doświadczeń, bo wiem po sobie ile to kosztuje. Ja mam o tyle dobrze, że zrezygnowałem ze słyszalnych zająknięć tylko na krótką chwilę, ale jeśli ktoś od dłuższego czasu ukrywa czy maskuje jąkania i to wychodzi mu świetnie, to nie wyobrażam sobie, że podejmie decyzję o pokazaniu wszystkim, że jest jąkałą, nawet jeśli teraz męczy się ze swoją mową. Takiej osobie (czyli większości) ktoś musiałby pokazać, zaprezentować i wytłumaczyć co, jak i po co robić.
    waldi
    avatar
    Dodane dnia 26-03-2012 20:54 #3
    Człowiek aby się wyleczyć z długotrwałej choroby zrobi wiele różnych dziwnych rzeczy. Przez jakiś czas to forum było mocno zainteresowane leczeniem hipnozą. Jest to bardzo kosztowna metoda i dosyć ryzykowna, więc ta metoda celowego jąkania jest niewątpliwie i tańsza i moim zdaniem mniej ryzykowna. Na pewno warto o niej podyskutować, a może i warto spróbować ? Ja w pierwszej chwili jak o niej usłyszałem byłem "bardzo źle do niej nastawiony". Za drugim razem już tylko "źle nastawiony". Za kolejnym już byłem sceptyczny, więc przyszła pora na aprobatę !
    W młodości próbowałem różnych metod, i to Arutiunian, i to echokorektora mowy. Może czas nadszedł na nową metodę, zwłaszcza, że na wyjazd 2 tygodniowy w celu sprawdzenie kolejnej metody nie mogę sobie na razie pozwolić.
    neokid
    avatar
    Dodane dnia 27-03-2012 00:33 #4
    W umyślnym jąkaniu nie ma nic dziwnego. Ta metoda (i modyfikacja jąkania) tak naprawdę ma najwięcej sensu spośród wszystkich stosowanych w leczeniu jąkania. Inna sprawa, że zrozumienie tego sensu wymaga wgryzienia się w teorię i poświęcenia mnóstwa czasu. Zresztą o umyślnym jąkaniu wspominam od dłuższego czasu, a że akurat trafiłem na przystępnie napisany tekst Petera to zdecydowałem się go wrzucić.
    Modyfikacja jąkania od ponad 40 lat jest używana na zachodzie i na pewno jej popularność nie słabnie. To, że akurat u nas prawie nikt o niej nie słyszał jakoś mnie nie dziwi, bo patrząc tak obiektywnie na sytuację w naszym kraju, to w wielu dziedzinach odstajemy od świata i to raczej szybko się nie zmieni.

    Umyślne jąkanie może okazać się szczególnie pomocne dla osób, które są już znudzone wieloletnią pogonią za płynnością, która nie ma końca. Co tu dużo mówić, ile byśmy nie ćwiczyli używając technik upłynniających mowę to bloki i tak będą się pojawiać, z wiekiem rzadziej, ale nadal będą to bloki. Technika umyślnego jąkania także zmniejsza liczbę zająknięć, ale dodatkowo uczy nas jak lepiej radzić sobie z prawdziwymi zająknięciami, kiedy się pojawiają. W całej terapii modyfikacji jąkania przyjęto założenie, że skoro nie można wyeliminować jąkania to chociaż nauczmy się jąkać możliwie efektywnie. Może dziwnie to brzmi, ale tak jest. Udawanie, że uczucie bloku lub same bloki nie pojawiają się, bo potrafimy załatwić je unikami (dowolnymi) jest pozbawione sensu.

    Btw. co do hipnozy to co prawda napisałeś o forum ogólnie, ale tak się składa, że to forum to w jakichś 90% ja ( ;) ), dlatego muszę zareagować. Nigdy pochlebnie nie wypowiedziałem się hipnozie, uważam to za totalną bzdurę, podobnie jak NLP i w ogóle wspominanie o takich metodach w kontekście umyślnego jąkania to jakaś pomyłka.
    dzidzia
    avatar
    Dodane dnia 27-03-2012 20:21 #5
    Nadrabiam zaległości i stwierdzam, że coś w tym musi być. Jestem w trakcie " studiowania" książki self-therapy for the stutterer. ...To może akceptacja jest jedyną, możliwą formą ulgi na jaką jesteśmy sobie w stanie pozwolić,a gonitwa za płynnym mówieniem jest po prostu stratą czasu- nawet jeżeli uda nam się mówić "doskonale" to przychodzi czas powrotu jąkania- a to może zadać jeszcze większy ból...
    A tak poza tym, zastanawiam się czemu w PL nie ma żadnych porządnych książek dotyczących jąkania, kierowanych wyłącznie do jąkających się- a nie tylko poradniki dla rodziców, przyszłych logopedów (...) " lub samych jąkających się":D
    neokid
    avatar
    Dodane dnia 28-03-2012 00:18 #6
    Opisana w tej książce terapia modyfikacji jąkania ma na celu doprowadzenie jąkania do stanu, gdzie będzie prawie niezauważalne, więc to nie jest tak, że akceptacja i dalej jąkam się takim samym nasileniem do końca życia. Inna sprawa, że dużo zależy od samego jąkania, pracy włożonej w jego modyfikację i czasu jaki sobie dajemy. Akurat tego ostatniego, czyli czasu trzeba bardzo dużo.

    Natomiast dążąc do płynności z pomocą terapii kształtowania płynności jakby starasz się zrobić przysługę innym, tzn. liczy się tylko co usłyszy Twój słuchacz, a nie to jak Ty będziesz się czuła ze swoją mową. A utrzymywanie sztucznej płynności to jest męka w czystej postaci. Kiedyś ktoś to bardzo dobrze określił to uczucie słowem sterany, bo tak to niestety wygląda. Płynni terapeuci nie wiedzą jak to jest i dla nich płynność jest wyznacznikiem sukcesu. Niestety dla większość jąkał też tak jest, i się męczą ze sztuczną płynnością, lub częściej, wracają do dawnego jąkania, które wydaje się być mniej męczące.

    Co do książek to po co książki dla jąkał, kiedy w kraju mamy takich wspaniałych specjalistów, dla których problem jąkania już dawno został rozwiązany... Wpisz sobie słowo "jąkanie" w wyszukiwarkę i pierwsze kilka stron wyników to strony ośrodków, które pomogą Ci pozbyć się jąkania na zawsze (uwaga stosowana jest często gra słów, typu: normalizacja mowy, pokonanie jąkania, zastąpienie płynną mową i inne chwytliwe hasełka). Płacisz kilka tysięcy i po roku cieszysz się płynną mową do końca życia! W innych krajach piszą dziesiątki książek, tłumaczą się, dlaczego pomimo lat badań nie mogą znaleźć sposobu, a u nas po prostu rozwiązano problem. Ciesz się, że żyjesz w tak wysoko rozwiniętym kraju. Mekce jąkania! :lol:

    A i bym jeszcze zapomniał. Jak już czytasz o tych technikach to na tej stronie http://stuttering101.com/20...-sets.aspx trzy z nich zostały przedstawione w formie audio i dwie wideo.
    Dodaj komentarz
    Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
    Oceny
    Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

    Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

    Brak ocen.
    Logowanie
    > Nazwa Użytkownika

    > Hasło

    Zapamiętaj mnie
    Zaloguj jako ukryty



    Rejestracja
    Zapomniane hasło?
    Ostatnie Komentarze
    virino
    dnia 02-10-2017 11:29
    Przyznam, że z zaskoczeniem, skonstatowałam, że Demostenes był dla mnie bardzo inspirującym miejscem...
    Przejdź do komentarza
    Ralph
    dnia 02-10-2017 08:18
    Tylko nie wybieraj opcji "nigdy" ... czekamy na pozytywne wieści ;)
    Przejdź do komentarza
    slawek_w
    dnia 24-07-2017 06:59
    Unikanie wypowiadania się tematem najbliższego spotkania. Data: środa (26. lipca), godzina 20:00. ...
    Przejdź do komentarza
    slawek_w
    dnia 17-07-2017 08:06
    Wpływ rodzaju wypowiedzi na płynność - o tym porozmawiamy w najbliższy piątek (21. lipca) o 20:00 na...
    Przejdź do komentarza

    > Więcej komentarzy <
    Popularne artykuły w ostatnich 6 miesiącach
    Katowice - otwarte forum dyskusyjne oraz wykład...
    Terapia poznawczo-behawioralna od ASRC – ...
    W oczekiwaniu na nową odsłonę strony...
    Terapia poznawczo-behawioralna od ASRC – ...

    Użytkowników Online
    Gości Online: 1
    Brak Użytkowników Online

    Zarejestrowanych Użytkowników: 2,581
    Najnowszy Użytkownik: Odeta
    Ostatnio na stronie
    maras kOnline
    BlueDay04:07:21
    Odeta22:48:34
    damen 1 dzień
    podomka 1 dzień
    p_kulis 1 dzień
    duszek97 1 dzień
    Rafi24 2 dni
    bigosik 2 dni
    bonio12345 2 dni
    Ralph 2 dni
    Karol924 3 dni
    moni 3 dni
    lyric1 3 dni
    Oraz 1 ukryty