Metody leczenia jąkania – cz.3

Obrazek>Leczenie jąkania – metody




leczenie jąkania

Metody leczenia jąkania – cz.3

Zapraszam do zapoznania się z kolejnymi metodami leczenia jąkania. Dziś między innymi metoda treningu negatywnego, czyli leczenie jąkania poprzez.. jąkanie. Ponadto ziołolecznictwo z podanymi nazwami leków a także hipnoza i parapsychologia.


Trening negatywny

Wielokrotne powtarzanie błędnego nawyku prowadzi do jego wygaszenia jeśli czynność ta wykonana jest z dużą motywacją i koncentracją uwagi na błędzie. Podstawą negatywnego treningu jest znane w psychologii i sporcie zjawisko „przetrenowania”, polegające na tym, że nadmiernie długie i wymagające znacznej koncentracji ćwiczenia pogarszają wynik. Przykładem treningu negatywnego jest metoda Bryngelsona, który utrzymywał, że jąkający się powinien świadomie kontrolować niepłynność. Mówiąc łopatologicznie, chodzi o symulowanie jąkania.

Farmakoterapia i ziołolecznictwo
Zaleca się stosowanie bellergotu (lek uspokajający), atropiny, witaminy C lub witaminy B (zwłaszcza B6), przetworów wapniowych w połączeniu z przetworami fosforowymi. Twierdzi, że dobre wyniki daje leczenie jonizacją, czyli wprowadzaniem leku za pomocą prądu stałego. Natomiast Asatiani i Kałaczewa uważają, iż w jąkaniu nerwicowym należy podawać trankwilizatory (leki uspokajające) , psychostymulatory i miorelaksanty, a w jąkaniu rzekomo nerwicowym – psychostymulatory, neuroleptyki oraz bliżej nieokreślone trankwilizatory i miorelaksanty, bowiem leki te zmniejszają napięcie.

Leczenie paramedyczne i parapsychologiczne
To najbardziej dyskusyjna forma leczenia jąkania. Torrey we wnikliwej książce „Czarownicy i psychiatrzy” wyjaśnił ponadkulturowy mechanizm leczenia medycznego i paramedycznego połączonego z oddziaływaniem psychologicznym. Dobry terapeuta wierzy w swoją metodę i umie zarazić swoją wiarą pacjenta. A wiara przecież czyni cuda.

Hipnoterapia

Hipnoterapię jąkających się stosować należy tylko w wyjątkowych przypadkach, kiedy inne metody leczenia zupełnie zawodzą, a pacjent pragnie choćby chwilowej pomocy.
Podatność na hipnozę jest mniejsza u jąkających się niż u ludzi mówiących płynnie. Jej efekty u jednostek mówiących niepłynnie są przeważnie krótkotrwałe. Najlepsze wyniki uzyskuje się u osób w wieku 15-26 lat, których jąkanie ma rodowód psychogenny i jest krótkotrwałe.
Nabyte w czasie hipnoterapii umiejętności musi jąkający się wykorzystać poza poradnią, aby utrwalić płynność mówienia w sytuacjach trudnych. Więcej o hipnozie w artykule naszego Gościa: Wojciecha Góreckiego

Psychodrama

Stanowi środek ułatwiający przeniesienie efektów terapii osób jąkających się poza gabinet. Terapeuta proponuje pacjentom odegranie typowych sytuacji wyzwalających jąkanie, np.:
sytuacje podwyższonej świadomości i kontroli własnej mowy,
sytuacje oczekiwania wystąpienia jąkania,
sytuacje podwyższonego napięcia,
sytuacje wzmożonego strachu,
sytuacje obniżonej gotowości do mówienia,
sytuacje słabej znajomości słuchaczy.
Sytuacje te występują w czasie rozmowy telefonicznej, zakupów, wystąpienia przed audytorium, załatwiania spraw urzędowych, kłótni, egzaminu itp. Stanowić one mogą tematy scenek psychodramatycznych.

Zobacz Spis części

Zapraszamy na forum: „Ośrodki terapeutyczne / logopedzi”