Niezwykłe spotkanie środowisk – logopedów i osób jąkających się

0

ObrazekW dniach 25-28.08.2016r. osoby jąkające, logopedzi oraz wszyscy zainteresowani tematem jąkania oraz giełkotu mieli okazję uczestniczyć w niezwykłym wydarzeniu, mającym miejsce na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

W tym czasie odbywała się tam Międzynarodowa Konferencja Logopedyczna „Zaburzenia płynności mowy — teoria i praktyka. Edycja II”. Konferencja miała na celu popularyzację dokonań oraz ukazanie najnowszych wyników badań w zakresie zaburzeń płynności mowy. O wyjątkowości wydarzenia świadczył fakt, iż było ono okazją do spotkania się przedstawicieli różnych środowisk: naukowców, praktyków i przedstawicieli osób zmagających się z jąkaniem i giełkotem.

Konferencji towarzyszył cykl wydarzeń towarzyszących — LABIRYNTY KOMUNIKACJI, w ramach których odbyły się między innymi: Ogólnopolski Zjazd Osób Jąkających, panel dyskusyjny na temat barier komunikacyjnych, otwarte spotkanie dla młodzieży i dzieci jąkających się oraz otwarte forum dyskusyjne dla rodziców dzieci jąkających się.

Poziom merytoryczny oraz organizacja całego wydarzenia okazały się bardzo wysokie. Dzięki licznie zgromadzonym prelegentom polskim i zagranicznym (m. in. z USA i Wielkiej Brytanii), byliśmy świadkami zmian jakie nadchodzą w leczeniu jąkania i giełkotu.

To była niezwykle ważna lekcja w życiu zarówno osoby jąkającej się, jak i logopedy. Padło wiele ważnych słów, najważniejsze według mojej oceny to te dotyczące roli logopedy w pracy z osobą jąkającą się. W terapii konieczna jest współpraca i akceptacja osoby jąkającej się przez terapeutę — taką jaka ona jest. Ponadto logopeda musi być wyczulony na różnice wynikające z predyspozycji osób jąkających się, po to, aby jak najlepiej dopasować metody terapeutyczne. I najważniejsze — w terapii ważne jest to, aby DOBRZE CZUĆ SIĘ Z JĄKANIEM, innymi słowy, być na jąkanie odczulonym. Kolejnym krokiem jest upłynnianie mowy oraz przekazywanie narzędzi służących redukcji napięcia czy zmniejszających lęk i strach przed konfrontowaniem się ze społeczeństwem podczas sytuacji komunikacyjnych. Przeczy to jeszcze niedawnemu przekonaniu jakoby osoba z niepłynnością mówienia potrzebowała mentora, który będzie tzw. strażnikiem płynności.

Warunkiem zachodzących zmian jest jednak integracja społeczności terapeutów i odbiorców ich pomocy, w takim zakresie aby móc dopasować metody pracy nad dysfunkcją. Miejscem takiej integracji był towarzyszący konferencji, Ogólnopolski Zjazd Osób Jąkających Się, który również obfitował w liczne warsztaty i dyskusje, prowadzone zarówno przez osoby jąkające się jak i przez logopedów.

Już w piątek, podczas Nocnych Jotów Rozmów, każdy miał okazję do podzielenia się swoimi przemyśleniami, doświadczeniami. „Jak radzę sobie ze swoim jąkaniem?” Odpowiedzi nieraz znacząco się różniły — niejedne były pełne emocji, również tych trudnych…

Warsztaty poruszały różnoraką tematykę — można było dzięki nim pozyskać cenne praktyczne informacje na temat utworzenia klubu dla osób jąkających się czy uzyskania orzeczenia
o stopniu niepełnosprawności.

Warsztat „Jąkanie, a asertywność” pobudził do refleksji na ile moje zachowanie determinowane jest przez jąkanie, a na ile warunkuje je osobowość, wrodzone predyspozycje.

Jeśli coś oswoisz, nie będzie budziło to Twojego strachu i lęku. W trakcie jednego z warsztatów oswajaliśmy swojego „Tygrysa”. Bardzo szybko okazało się, że owy strach i lęk jest tylko w naszej głowie – wystarczy spokojnie podejść, „zajrzeć mu w oczy”, powoli przekraczając bariery tworzone przez te emocje.

Dzięki spotkaniu z Bennym Ravidem – gościem specjalnym, honorowym prezesem Izraelskiego Stowarzyszenia Osób Jąkających Się, zastanawialiśmy się KIM BYLIBYŚMY BEZ JĄKANIA? Może nie dokonalibyśmy tylu wartościowych rzeczy w życiu? Nie poznalibyśmy tylu ciekawych osób…? Nie wykorzystalibyśmy zasobów w takim stopniu jak robię to teraz? Choć nie sposób uniknąć pytania: czy bez jąkania zaszedłbyś dalej? Czy mimo wszystko to jąkanie utworzyło granice? Dało szanse, ale nieraz i podcięło skrzydła?

Na chwilę również opuściliśmy mury uczelni – po to, aby edukować społeczeństwo na temat jąkania. Podzieleni na grupy rozmawialiśmy z napotkanymi przechodniami na temat naszej cechy, rozdając ulotki informacyjne.

Życzę sobie jak i wszystkim zainteresowanym tematem niepłynności mowy, aby takich wydarzeń było coraz więcej!!!


Więcej informacji:
http://www.konferencja-zpm.edu.pl/pl/109-2/
https://jakalatezczlowiek.wordpress.com

Fotorelacja:
http://www.ijp.us.edu.pl/?p=2637&lang=pl
http://www.us.edu.pl/ii-edycja-miedzynarodowej-konferencji-logopedycznej-pt-zaburzenia-plynnosci-mowy-teoria-i-praktyka-0

0